Inmiddels zijn we ruim drie maanden op reis, hebben 66 dagen op de fiets gezeten, 4445 kilometer gefietst, alle hoogten tussen zeeniveau en 4200 meter daarboven bedwongen, 2618 euro uitgegeven en houden wij nu vakantie.

Wij bevinden ons nu in Tafí del Valle, een toeristenresort voor inwoners van Tucumán, waar het ’s zomers zonder veel problemen 45 graden Celcius warm wordt. Door de bergen ten westen van de stad in te trekken is die hitte te ontvluchten. Ondanks dat het nu weekend is, is het relatief rustig hier.

Tafí ligt op 2100 meter hoogte, Tucumán op 431, dus ons wacht nog een mooie afdaling, onder meer door een sub-tropisch bos. Morgen (zondag) is onze laatste fietsdag, woensdag willen wij de trein van Tucumán naar Bs As (spaans / NL) nemen, een reis van 25 uur. Daarna hebben wij nog 4 dagen in Bs As alvorens wij ons vliegtuig via Sao Paulo en London naar Amsterdam nemen, alwaar wij op woensdag 25 oktober aankomen.

In Bs As willen we nog wel een beetje fietsen, bij voorkeur met een lokaal fietsclubje, Bs As is niet echt een stad om op eigen initiatief rond te toeren, er zijn net te veel dubieuze buurten, zie ook het verhaal van mede Rotterdammers Astrid en Rinnert.

Helaas is de site van de Amigos del Pedal al enige tijd ’uit de lucht’.

Eerder schreef ik al over het weer: ondanks dat we al ruim drie maanden onder weg zijn hebben we nog steeds geen regen van betekenis meegemaakt.
- Tijdens de taxirit (7 juli) van het vliegveld naar het hotel in Bs As heeft het anderhalve minuut geregend.
- De tweede avond in Bs As (8 juli), toen ik tortas de verduras ging halen bij het bakkertje op 60 meter afstand van het hotel, regende het.
- Toen wij in de bus van Villazon naar Salta zaten (2 oktober) heeft het een paar minuten een beetje gespetterd.
- Op de camping van Amaicha del Valle (10 oktober) heeft het een heel klein beetje gespetterd, ik denk dat ik door zo’n 45 druppels ben geraakt.

Lisette moppert af en toe over de ruimte en het gewicht van alle regenkleding, die zit namelijk in één van haar fietstassen. Eerder genoemde mede-Rotterdammers hebben het aanzienlijk slechter getroffen. Natuurlijk kan ons ook nog het nodige overkomen, de website van de meteodienst van Argentinië geeft in ieder geval weeralarm na weeralarm af, maar wij weten de dans tot nu toe steeds te ontspringen.

Even laten kwam haar fietsmaatje briesend aangestapt, ze was des duivels dat de beheerder van de camping maar liefst 12 peso voor een overnachting voor 2 personen durfde te rekenen en of wij dat ook hadden betaald. Toen wij vertelden dat we van plan waren hier in totaal vier nachten te blijven begreep ze niets van ons. Vier nachten van 12 peso, samen 48 peso?

Voor de goede orde: één Argentijnse peso is ongeveer 0,25 eurocent waard. Een camping voor 3 Euro per nacht is naar noordwest Europese begrippen natuurlijk zo goed als gratis. Weliswaar is 12 peso wel het meeste dat wij voor een camping hebben betaald, normaal is 10 peso, maar om voor 50 cent ergens in het wild te gaan kamperen, zonder wc en douche, geen haar op mijn hoofd die daar over denkt.

De eerste duitse keek wel een beetje sip en beteuterd, maar de dames dropen wel af om ergens wild te gaan kamperen.

Reacties

*
Vakantie in de vakantie
16 oktober 2006

Ha Lisette en Pim,

Als ik het goed gelezen heb zijn jullie nu ’uitgefietst’. Tevreden, of zouden er nog wel een paar weken achteraan mogen? Bijna dagelijks even kijken wat jullie hebben beleefd is wel erg leuk hoor (bedankt voor alle mooie verhalen!). Wat me ook wel nieuwsgierig maakt, is hoe jullie uitgavenpatroon eruit ziet, wanneer een camping van 3 Euri tot de duurste hoort??! Geniet nog even en tot gauw.

groeten, Allard
o
Vakantie in de vakantie
16 oktober 2006, door Pim

¿Uitgavenpatroon? Zuid Amerika is naar Europese begrippen heel goedkoop. Vooraf hielden wij rekening met een benodigd budget van 30 euro per dag (voor twee personen), maar dat hebben wij tot nu toe niet opgemaakt.

Campings (in Argentinië) kosten tussen de 5 en 12 peso. Uitgezonderd hoogstedelijk gebied kiezen wij (als we in een hotel slapen) voor het best beschikbare hotel, dat kost tussen de 30 (Hualfin) en 220 (Iruya) peso. Wij hebben tot nu toe 60 keer gekampeerd en 42 keer in een hotel, hostería, trein of vliegtuig overnacht. Een deel van de kampeerovernachtingen is gratis omdat we ergens in de natuur stonden.

Qua eten en drinken kiezen wij geen moment voor budget, maar voor kwaliteit.

Openbaar vervoer kost ook ’geen drol’:
- de bus van de top van de 4000 meter col naar beneden kostte 4 peso per persoon (half uur reizen)
- de bus van Atocha naar Uyuni kostte 20 Bolivianos per persoon (2 en een half uur reizen)
- de bus van Llica naar Uyuni kostte 25 Bolivanos per persoon (3 uur reizen)
- de trein van Uyuni naar Villazon kostte 99 Bolivianos per persoon (11 uur reizen)
- de bus van La Quiaca naar Salta kostte 46 peso per persoon (7 uur reizen) – overal gingen er tevens 2 fietsen als bagage mee

- er gaan 4 Argentijnse peso’s in één euro
- er gaan 10 Bolivianos in één euro

Een eerste poging tot statistieken. Er volgen er ongetwijfeld meer en betere als we thuis zijn. Maar voor andere fietsreizigers, dromers en planners geeft het vast wat informatie.

Plan is om na vervangen van Pim’s velg in Salta nog wat in Argentinië te gaan fietsen, dus hopelijk volgt er meer. Voor het gemak ook nog dezelfde gegevens in Excel.

[1] dagafstand

[2] gemiddelde snelheid

[3] hoogtemeters, allen stijging, bij benadering

[4] tellerprobleem

[5] +lift over grensbrug

[6] +lift door tunnel

[7] tellerprobleem

[8] van Iturbe naar Iruya een pickup geregeld

[9] staat op geen van onze twee kaarten

[10] van Atocha naar Uyuni met bus wegens ziekte, is ongeveer 100 km

[11] vanaf hier tellerprobleem Lisette, dus geen hoogtemeters meer