Tijdens het paasweekeinde met een mooie route in 310 km van Rotterdam naar Heerlen gefietst. Prima fietsjes. Vooral op onverharde paden is het verschil met de oude fietsen goed voelbaar. Het rolt lekker door. De Rohloff naven zijn even wennen, maar werken prima. In de 7de versnelling klinkt het nog als een koffiemolentje, maar dat schijnt minder te worden in de loop der kilometers. De Magura’s remmen geweldig.

In Zuid Amerika hebben we op diverse plekken gefietst waar brede 26″ banden grote winst zouden zijn geweest en om maar vast voorbereid te zijn op een mooie verre fietstocht hebben we dus nu allebei een nieuwe fiets in bestelling.

De fietsen worden binnenkort in losse onderdelen geleverd, wij zullen ze zelf monteren.
Losse onderdelen wil onder meer zeggen: losse naven, spaken en nippels. Dat wordt dus onder meer vier wielen spaken.

De frames komen, zowel voor Lisette als Pim, bij Santos vandaan, namelijk de Santos Travelmaster 2.6 Cromo. Die van Pim wordt Santos zwart, dat is een matte antraciet. Die van Lisette wordt pastel blauw met een iets grijzige vleug.

Binnenkort wordt hier vast meer artikelen (en foto’s) geplaatst over het monteren van de fietsen.

De fietsen:

circa 1999
Brompton
zwart – van Lisette
het klassieke vouwfietsje uit Engeland

2001
Koga Myata Terra Liner Oval
blauw – circa 25.500 26.000 kilometer (apr. 2009) – van Pim
nieuw gekocht als overjarig model (2000)
de meest ervaren fiets van allemaal: is in Argentinië, België, Bolivia, Denemarken, Duitsland, Frankrijk, Groot-Brittanië, Italië, Luxemburg, Nederland, Oostenrijk, Portugal, Spanje, Uruguay, Zweden en Zwitserland geweest.
In aanloop naar een nieuwe reisfiets nu in gebruik als woon-werkfiets.

2001
Multicycle
groen – damesfiets – van Lisette
tweedehands gekocht van ma IJsendoorn (bouwjaar circa 1999), gebruikt tijdens twee fietstochten:
- naar de Middellandse Zee (2001) en
- in Schotland (2002)
afgedankt als reisfiets vanwege de beperkte stijfheid (damesframe!), met name te merken tijdens klimmen met bagage

2003
Snel Safari
antraciet – circa 17.000 kilometer (jan. 2009) – van Lisette
nieuw gekocht bij Snel in Utrecht

2007
Merida Matts 900 M
groen/antraciet – circa 1.500 1.650 kilometer (apr. 2009) – van Pim
mountainbike, ziet er heel lelijk uit, in een opwelling gekocht (tussen het idee om een MTB te kopen en het moment dat ik de winkel uitreed zaten 20 minuten) maar wordt intensief gebruikt, met name op de mountainbikebaan in Bergschenhoek

2008
Vittorio klassieke racer
zwart – circa 2.750 3.200 kilometer (apr. 2009) – van Pim
handgemaakt stalen maatframe
eerste aanleiding om deze fiets te kopen was de ‘Tour de France’ met een vriendenclub, vanaf camping Le Gout de Lî naar de Mont Ventoux, maar wordt daarnaast veelvuldig gebruikt, momenteel om te trainen voor de toerversie van de Amstel Gold Race, half april

2008
Vittorio klassieke racer
oranje – circa 3.200 kilometer (jan. 2009) – van Lisette
zie de Vittorio van Pim

2009
Santos 2.6 Travelmaster CroMo
antraciet – 0 kilometer (apr. 2009) – van Pim
een gloednieuwe reisfiets, volledig zelf gemonteerd uit losse onderdelen, tot en met de wielen aan toe.

2009
Santos 2.6 Travelmaster CroMo
pasetlblauw – 0 kilometer (apr. 2009) – van Lisette
een gloednieuwe reisfiets, volledig zelf gemonteerd uit losse onderdelen, tot en met de wielen aan toe.

Pim fietst op een (stalen) Koga Miyata Terra Liner Oval uit 2000. Lisette is de gelukkige bezitter van een Snel Safari LX uit 2003. Biede fietsen hebben 28″ wielen en zijn gemonteerd met Shimano LX onderdelen (m.u.v. de achternaaf van Pim). Hoe hebben die fietsen zich gehouden gedurende bijna 4600 kilometer in Zuid-Amerika, waarvan zo’n 1250 kilometer over onverharde wegen variërend van mul zand, wasborden met verschillende golflengten tot het keiharde zout van de Salar de Uyuni.

De fiets van Pim heeft inmiddels 21.100 kilometer afgelegd, waarvan zeker 75% met bagage in bergachtig gebied. De fiets van Lisette heeft zo’n 13.200 kilometer in de wielen en is nog intensiever tijdens vakanties gebruikt.

Pim – KM TLO

Kort voor vertrek bleek de achternaaf van Pim’s fiets beschadigd en dat is opgelost door een nieuw achterwiel (XT naaf, DT Swiss Alpine III spaken en een EXAL SP19 velg) te kopen.

Tijdens de reis, aan de westkant van de Salar de Uyuni, bleek er een scheur in de voorvelg te zitten, deze velg is vervangen door een Rigida exemplaar uit Salta en zal thuis opnieuw worden vervangen worden door een EXAL SP19 velg.

De voornaaf (LX) blijkt ook zijn maximale houdbaarheid bereikt te hebben. In Salta zijn nieuwe kogeltjes en één nieuwe conus gemonteerd, maar thuis gaat hier ook XT (of beter) op.

Tijdens de reis is er in toenemende mate speling in het balhoofd ontstaan. In Tupiza en Uyuni heb ik dit, zonder balhoofdsleutels, maar met twee bahco’s geprobeerd op te lossen, maar inmiddels heb ik een geïndexeerde balhoofdlagering, dat wil zeggen dat rechtdoor fietsen heel makkelijk is, maar om de bocht om te gaan moet de lagering eerst uit een soort voorkeurspositie ’getild’ worden. Gedurende de laatste 1000 kilometer ben ik vaker dan gemiddeld net even de berm in gefietst;-) Thuis wordt het dus een nieuwe balhoofdlagering en blijft dat dan Shimano of wordt het Chris King?

De achterband (47mm Schwalbe Marathon XR) bleek aan het begin van de Salar (na de vorige zomerreis in Spanje (1500 km), het afgelopen fietsseizoen in NL (> 1000 km) en bijna 3900 kilometer in Zuid Amerika) aan ernstige slijtage onderhevig op de wang. Gelukkig hadden we een 37 mm XR vouwband bij ons, die op het voorwiel van Lisette is gelegd (het lichtst belastte wiel), de daarmee vrijgekomen 42mm band is naar het achterwiel van Pim verhuist en de beschadigde achterband is verhuist naar de bagage om in noodsituaties ons te kunnen redden. Deze band is inmiddels met de vuilnisservice van Bs As meegegeven.

Pim heeft onderweg twee lekke banden gehad.

Tijdens de reis van Tucumán naar Buenos Aires is de busmaatschappij nogal ruw met de fiets omgesprongen, zodanig dat er een aantal deuken in de bovenbuis zitten. Verhaal halen bij de busmaatschappij leerde ons dat de afhandeling van een klacht 30 dagen duurt en dat een eventuele schadevergoeding alleen in Argentinië wordt uitgekeerd, onwerkbaar voor ons dus. We hopen dat de schade mee valt, maar daar moet eerst een vakmens naar kijken.

De fietsenmaker in Salta (waar ik de voornaaf heb gereviseerd en later ook een nieuwe velg heb gekocht) keek zo verlekkerd naar onze conussleutels, dat ik heb beloofd om hem deze op te sturen vanuit Bs As.

Lisette – Snel Safari

De fiets van Lisette heeft zich een stuk beter gehouden, maar is dan ook een stuk nieuwer en heeft minder gewicht te dragen.

Tijdens de reis is speling op het balhoofd ontstaan, dit hebben we in Tupiza opgelost en het probleem is daarna weggebleven.

De lak van de fiets is door diverse bus- en treinreizen behoorlijk beschadigd, maar aangezien Lisette nog een nieuwe spuitbeurt van haar fiets te goed heeft van Snel (wegens een roestende lug-verbinding) is dat geen probleem.

Lisette heeft twee lekke banden gehad.

Reacties

*
Welkom thuis!
25 oktober 2006, door roeland
Welkom thuis!

Wij zijn geen onervaren fietsreizigers, maar elke reis vraag je je vooraf, tijdens de reis en achteraf af hoe het niveau van de uitrusting is.

Een aantal zaken zijn deze reis nieuw voor ons, andere delen van de uitrusting hebben hun nut en waarde reeds ruimschoots bewezen, sommige dingen zijn we vergeten, andere zaken zijn we kwijtgeraakt of hebben we pas hier aangeschaft.

De volgende zaken zijn we vergeten:
-  het pannenknijpertje: onze pannetjes hebben geen handvaten, dit hebben we opgelost door een paar (Chinese) werkmanshandschoenen te kopen voor 4,75 peso, de handschoenen zijn bovendien voor meer doeleinden te gebruiken, zoals het open- of dichtdraaien van de waterzak, of bevroren zaken (lang) vast te houden.
-  voldoende sokken: sokken zijn de enige kledingstukken die je altijd aan hebt, op de fiets en bij de tent (in het hotel), wij hadden allebei drie paar sokken meegenomen, maar dat bleek te weinig. Wij hebben ons zand in de ogen laten strooien door het feit dat wij de voorgaande jaren steeds in Spanje hebben gefietst, waarbij het steeds zo warm was dat je ’s avonds geen sokken nodig had. Inmiddels hebben wij beiden ons sokkenvoorraad aangevuld.

De volgende zaken zijn we kwijtgeraakt:
-  een bankpasje: Argentijnse geldautomaten spugen eerst het verlangde geld uit, dan een bonnetje en ten slotte wordt de vraag gesteld of je nog meer acties wil verrichten, bij een ontkennend antwoord op deze vraag wordt je pasje uitgespuugd. De eerste keer dat ik geld haalde was ik zo druk met het tellen van het geld, het opbergen daarvan en het bestuderen van het bonnetje dat ik ben vergeten de vraag te beantwoorden. Pas 12 dagen later (toen het geld bijna op was) kwam ik er achter dat het pasje weg was.
-  een buff-shawltje, deze is waarschijnlijk onder de helm (achter op de fiets) weggewaaid.
-  een fluitje, waarmee we in nood met elkaar kunnen communiceren (schreeuwen over grote afstand kost heel veel energie), dit fluitje is inmiddels vervangen door een scheidsrechterfluitje van 2 peso.
-  een pak appelsap: dat is gisteren tijdens een afdaling over slecht wegdek onder het elastische motorhelmennetje van mijn fiets afgeschudt.

De volgende zaken hebben we (opnieuw) aangeschaft:
-  een maté (de ’beker’ waar maté uit gedronken wordt)
-  een thermosfles
-  een bombilla (het rietje waarmee maté wordt gedronken)
-  twee binnenbanden (één van de binnenbanden van Lisette bleek onherstelbaar beschadigd)
-  werkmanshandschoenen (zie het vergeten pannenknijpertje)
-  lamawollen sokken (voor Lisette)
-  diverse andere sokken
-  een hoofddoek (ter vervanging van de verloren Buff-shawl)
-  diverse schoonmaakdoeken en tandenborstels voor het fietsonderhoud, ter vervanging van te vies en smerig geworden oude exemplaren
-  een nieuwe bidon, wegens een scheur in een bestaand exemplaar

De volgende zaken hebben we nog niet gebruikt:
-  de regenkleding (met uitzondering van het regenjasje van Pim dat hij droeg tijdens een korte bui op de tweede avond in Bs As)

Kort voor vertrek, spraken de mannen (J, J, C en P) van het maandagavondclubje op de sportschool over de meest bijzondere, onderschatte of anderszins merkwaardige onderdelen van de uitrusting, na zes weken onderweg is mijn mening over de favoriete onderdelen van de uitrusting aangepast:

-  de thermosfles: in eerste instantie aangeschaft om warm water (83 graden Celcius) voor de maté te vervoeren, maar onmisbaar gebleken tijdens nachten met behoorlijke nachtvorst, water van 2 graden boven nul drinkt niet lekker en vastgevoren doppen van drinkflessen en waterzakken zijn te ontdooien en daarna weer te openen.
-  het Ortliebteiltje, bijzonder handig om de was te doen, de afwas te doen, gesneden groenten zandvrij te bewaren tijdens een zandstorm en om water uit een riviertje te scheppen en daarna drinkbaar te maken met het waterfilter.
-  de nieuwe benzinebrander, wij beschikten reeds over twee benzinebranders, maar nu hebben we het ultieme model, doet het altijd, brandt op alle brandstof, heeft geen onderhoud nodig enzovoorts. Helemaal geen nadelen dan? Jawel, het ding maakt een pokkeherrie, heeft twee standen: te hard en uit en kan slecht tegen overkokende pannen, tocht wint deze brander het riant van de andere twee.
-  Crocs, voor wie het afgelopen halfjaar onder een steen heeft gezeten: dat zijn hele lichte, kunststof klompen die een beetje de verschijningsvorm hebben van een krokodil (of cocodril zoals ze hier in Argentinië zeggen). Je kan ze niet helemaal vergelijken met de tot nu toe in gebruik zijnde Teva’s, zo zijn ze minder geschikt om mee te wandelen, zijn ze veel lichter, zijn ze sneller droog na gebruik onder de douche en last-but-not-least: in tegenstelling tot Teva’s is het geoorloofd om sokken te dragen in je Crocs.

Tenslotte: wat gaat al het langst mee in de bagage: Voor Lisette geldt dat haar bikini al sinds 1996 in haar bagage zit (en er zelden uit komt!). Voor Pim gaat zijn toilettas al sinds 1991 mee.

Reacties

*
Huis-uitrusting
25 augustus 2006, door Joep

En hoe vergaat het het thuisfront? Nou, voor jullie huis kan ik een soortgelijk lijstje met de volgende catagorieen:

1. is er niet! Bergruimte voor tijdelijke bewoners, bijvoorbeeld. Propvolle kledingkasten, waarbij het me een raadsel is waar Lisette haar kleding bewaart. De slaapkamerkubusjes in-de-maak lijken me een genot wanneer ze af zijn… Een pizza-mes, schuimspaan (jaja), gieter voor buiten, raamopenzetters op Pim’s studeerkamer, een fatsoenlijke bank om op neer te ploffen na een dag hard werken. En een televisie natuurlijk…

2. waar dient dat voor? Dient die plank naast het bureau soms om je ramen in geopende stand vast te zetten, Pim?

3. hier heb je echt teveel van Wasknijpers, dingen om dingen in te bewaren en chocoladepasta in alle denkbare varianten.

Maar het is een fijn huis als tijdelijke uitvalsbasis tijdens het klussen. Dat gaat voorspoedig, hoewel het nu weer weekend- en avondurenwerk wordt. 1 september trekt Ellie in, kijken of zij deze lijst nog kan aanvullen.

Voor nu: doortrappen! Liefs en groeten van Joep

Het was een tegenvaller dat ik deze spliterwt tegen kwam in de achternaaf.

Deze had al onherstelbare schade aangericht in cup en conus. Er zit niets anders op dan een nieuwe naaf aan te schaffen. De vraag die ik me zelf nu stel is:

• een nieuwe naaf kopen en het wiel omspaken

• een nieuw wiel kopen en de velg van mijn huidige achterwiel omspaken naar mijn voorwiel

Ik hoop dat ik volgende weekend een oplossing heb omdat ik dan naar Deurningen fiets om het veertigjarig huwelijk van mijn ouders te vieren.

splitwerwt